|
Ieder mens is uniek. En ieder mens
is begaafd. En dus is elk kind uniek en begaafd.
Het gaat er niet om je kind hoogbegaafd of meerbegaafd
of misschien juist minder begaafd of zwakbegaafd te
noemen, maar om in elk kind (lees: mens) de mogelijkheden
te zien en dus zijn of haar talenten. Want geen enkel
mens is gelijk.
Vaak stuiten we op problemen door
het gedrag en de ónmogelijkheden van kinderen.
Maar als je leert te kijken door dat "buitenkantje"
heen, kun je zien wie het kind werkelijk is.
Ieder mens is uniek en wil gezien
worden in zijn "eigenheid". Hij wil zijn mogelijkheden
ontdekken in het leven en zich hierin gesteund voelen
door zijn omgeving en door het leven zelf. Helaas loopt
het niet altijd zoals je dat zou willen. Maar als je
besluit dichter bij jezelf te staan en niet meer tegen
jezelf te vechten, maar om volledig het "leven
te gaan leven", kun je jezelf ontplooien.
Besluiten het "leven te gaan
leven"? Ja, volgens mij is dat echt een keuze die
je zelf maakt. Gaat het er niet om hoe je in het leven
staat? Om je innerlijke levenshouding?
Als je het gevoel hebt dat alles je overkomt, kun je
kijken hoe je tegen de dingen aankijkt en hoe je ermee
omgaat. Vooral ook met je eigen gevoelens en emoties.
Of je zelf de hand hebt gehad in de dingen die gebeuren
of niet, dat kun je pas zien als je kritisch kijkt naar
jezelf. En dat lukt vaak beter als dat niet veroordelend
doet. Kritisch, maar niet veroordelend.
Dan kun je besluiten om het anders te doen. En kun je
leren om meer op je eigen gevoel te vertrouwen. Door
bijvoorbeeld de oefeningen
te doen, wordt het meestal gemakkelijker om dichter
bij je gevoel en in je kracht te blijven.
Zo kun je beter voelen wat voor jou
de beste manier is om wat van je leven te maken of liever
gezegd: "je leven te leven". Het zit allemaal
in je. Je kunt het ontwikkelen, ontplooien en ermee
aan de slag gaan. Met je talenten, je mogelijkheden.
Zo kun je ook leren de mogelijkheden (en niet alleen
je onmogelijkheden) in anderen te zien. En als je kinderen
hebt of met kinderen werkt, kun je dit alles ook in
een kind zien.
Laat je niet ertoe verleiden om alleen maar te reageren
op dat buitenkantje (gedrag), maar leer te zien wie
je werkelijk voor je hebt. De mens zien en zijn mogelijkheden.
Dan kun je zien dat alle mensen wel áán
elkaar gelijk zijn, maar dat geen mens gelijk is.
Zo kunnen we ook leren dat elk kind
op zijn niveau begeleid wil worden, zonder meteen een
stempel te krijgen. Maar iedereen wil uitdaging op zijn
niveau, of dit in onze ogen nu "laag" of "hoog"
is.
Als we zelf leren "ons leven
te leven" kunnen we onze kinderen ook helpen "hun
leven te leven".
Dit artikel heb ik geschreven naar
aanleiding van onder andere het thema hoogbegaafdheid.
Ik denk dat hierover nog veel onduidelijkheid bestaat
en ik denk dat ook dit etiketje gebruikt wordt om onderscheid
te maken in de mogelijkheden van mensen, niet in het
onderscheid maken in mensen.
Alleen dus maar weer bedoeld voor "herkenning en
erkenning" (zie ook het artikel "Erg
gevoelig").
Het boek wat ik hierbij wil aanraden is: "De begeleiding
van hoogbegaafde kinderen" van de schrijvers James
T. Webb, Elizabeth A. Meckstroth en Stepanie S. Tolan;
vertaald en bewerkt door Karel Jurgens en Frank de Mink,
ISBN 9023233484).
|
