Geurterreur

Geuren kunnen je helemaal van de kaart brengen. Zowel lekkere geuren als vieze. Geuren van mensen, eten, bloemen, dieren. En we voegen ook nog heel wat geuren toe. Aan onszelf via zeep, parfum, aftershave, bodyspray, bodylotion. Aan onze omgeving: wc-verfrissers, geurkaarsen, luchtverfrissers in het stopcontact.
En wat de één lekker vindt, vindt de ander stinken. Dat is heel persoonlijk.

Overgevoelig
Maar wat als je overgevoelig bent voor al die luchtjes? Dat is erg lastig, want geuren zijn overal om ons heen. Ik ben overgevoelig voor chemische luchtjes, maar niet voor zuivere geuren zoals die van etherische olien. Zelfs tegen zuivere wierook kan ik goed, maar o wee als er iets chemisch in zit. Ik ruik het meestal meteen. Een enkele "chemische" eau de toilette vind ik soms nog wel lekker en kan ik verdragen, maar meestal is het mis. Het beneemt me niet alleen de adem, maar vaak kan ik ook niet helder meer denken, krijg ik na een tijdje keelpijn of hoofdpijn. Ook waspoeders met een geurtje verdraag ik niet. Een lekkere pas gewassen jas op de kapstok snijdt me door de neus. Als er iemand op bezoek komt, kan ik niet lekker meer praten met die persoon, als zijn of haar geur te heftig is. Lichaamsgeuren (zoals zweetvoeten) verdraag ik soms nog beter dan parfum of aftershave. En ik blijf het vaak nog uren ruiken, omdat de geuren nog heel lang blijven hangen.
Een goede neus is soms heel handig, maar vaak dus ook lastig. En veel mensen ruiken niet zo goed als ik en denken dat het aanstellerij is.
Ze zouden het eens moeten ervaren zoals ik het ervaar. En overal is het. Bijvoorbeeld in de winkels, maar ook in de winkelstraat. Soms kan ik niet achter iemand lopen vanwege de stank.
Zowel vrouwen als mannen maken zich schuldig aan deze "geurterreur".
En ze hebben het zelf blijkbaar niet door. Want ze ruiken het niet meer en zeggen dan: "Maar ik heb maar een klein beetje opgedaan!"

Kinderen
Veel kinderen worden blootgesteld aan geuren. Het begint al als baby. Je ligt of zit bij iemand op schoot en je kunt nauwelijks ademhalen. Zelfs bij je moeder is het niet uit te houden. Veel baby's happen volgens mij naar adem als ze een boertje moeten laten in de parfumlucht van hun moeder of als ze worden ingesmeerd met lekkere olie met chemische luchtjes. En mama heeft het zelf niet door. "Mmm... , dat ruikt lekker!", zegt ze. Maar ook opa en oma, de oppas, de leidsters in het kinderdagverblijf of op de peuterspeelzaal, de walmen komen je al tegemoet.

Nee, geef mij maar de Weleda-producten voor baby's en natuurlijk ook de verzorgingsproducten van Weleda voor volwassenen. Puur natuur.
Met een zachte natuurlijke geur, die niet blijft hangen.

Emoties
Wat is dat toch met die geuren? Geuren werken buiten je bewustzijn om. Bijna iedereen heeft weleens meegemaakt dat hij ergens kwam en ineens terug was in de tijd. Omdat het daar net zo rook als bij opa en oma vroeger in het oude huis.
Of dat een geur van iemand allerlei emoties in je losmaakt. Dit kan zowel positief als negatief zijn!
Aromatherapie maakt hiervan gebruik, als is er volgens mij ook heel wat aromatherapie op de markt die gebruik maakt van chemische luchtjes. De echte zuivere etherische oliën zijn vaak niet goedkoop, maar die kun je beter op een aromalampje of in een verstuiver doen. Dan kunnen ze zelfs nog een geneeskrachtige werking hebben.

In mijn praktijk werk ik wel met geuren, ook tijdens behandelingen, maar dan hele zuivere. O.a. met de Lichtwezen Engelparfums. Deze geuren werken direct op je energiehuishouding en op je emoties. Ze kunnen je lichamelijk en emotioneel in balans brengen. En ze zijn te gebruiken als alternatief parfum. Bij mij slaan ze niet op m'n keel, maar ik word er juist vrolijk van. En ik kan ze voelen in mijn "energie". Tsja, ook daar ben ik erg gevoelig voor.

Voor mensen die ook overgevoelig zijn voor geuren of zelfs allergisch voor geurstoffen zijn: er is een website van het Meldpuntennetwerk Gezondheid en Milieu met informatie over o.a. MCS (Multiple Chemical Sensitivity). Daar vind je ook een verhaal over geurstoffen en chemische overgevoeligheid, geschreven door Miep Verheuvel.
Lees nog meer over MCS op de site van MCS-allergie.