Antwoorden

Hooggevoeligheid

Hooggevoeligheid is een goede term om dingen te herkennen in jezelf of in je kind en te erkennen. Maar laat die term alsjeblieft daarna zo snel mogelijk weer los. Het is niet leuk voor een kind om een stempel opgedrukt te krijgen. Dat is vast jullie bedoeling niet, maar zo wordt het gemakkelijk door de omgeving opgepakt. Ik gebruik liever zelf de term erg gevoelig. Maar dat klinkt in de oren van anderen vaak ook negatief.

Probeer (zou iedereen denk ik bij elk kind zou moeten doen) het gevoelsleven van je kind als uitgangspunt te nemen. Er is niks mis met je kind. Maar heel veel ervaart ze als zeer heftig en dat mag. Haar gevoeligheid zal zeker ook haar kracht zijn. Maar in deze maatschappij (op school en zo) is dat niet zo gemakkelijk. Je kind heeft bijvoorbeeld tijd nodig om afscheid te nemen en het zal ook niet altijd lukken om dat op een positieve manier te doen. Echt niet. Maar je kunt wel aan je kind aangeven dat ze mag uithuilen. En ik hoop dat de juf dat ook zo kan oppakken. Dat als jij weggaat, dat je dochter dan even bij de juf (als ze die daarin vertrouwt) mag uithuilen. Als dat niet mag, dan zijn er waarschijnlijk andere problemen. Je dochter zal gevoelig zijn voor de houding van de leerkracht. Soms hoeft die maar even een andere bril op te zetten, het gewoon niet erg te vinden als een kind uithuilt, of het niet leuk vindt of er boos om is, en je bent al een heel eind verder. Maar volwassenen willen vaak de gevoelens van de kinderen in goede banen leiden, en daardoor beperken, controleren en beheersen. Maar dat lukt je niet. Al lijkt dat op het eerste gezicht wel zo. Ik begrijp ook wel dat het lastig is voor een leerkracht om twintig of dertig huilende of boze kinderen in de klas te hebben (of een aantal daarvan) - want daarvoor zijn ze vaak bang als ze voor een andere opstelling kiezen - maar dat zal reuze meevallen. En als kinderen hun emoties mogen tonen en uiten, blijven ze er niet zo in hangen dus dat scheelt weer voor de volgende keer of de keer daarop... Begrijp me goed, ik heb bewondering voor een leerkracht die haar/zijn werk doet met zo'n groep kinderen. Want het lijkt me ook een hele klus. Maar mijn ervaring heeft me geleerd dat het echt vaak een kwestie is van die bril opzetten. Bewustwording dus.

Lees daarom nog eens onder andere de artikelenen columns op mijn website. Dan weet je al heel veel. Je zult je eigen gevoelens en methoden van ermee omgaan waarschijnlijk hierdoor bevestigd zien. Dus dan doe je het al goed. Misschien kun je je dochter nog ondersteunen met bijv. de Bach Bloesem Remedies, oefeningen of visualisaties. Als je er nu aandacht aan besteed en er zo goed mogelijk mee omgaat (ik begrijp het als je er soms gek van wordt...) krijg je een kind dat ook leert met haar eigen emoties om te gaan. En dat scheelt weer voor de rest van haar leven.