Afscheid nemen

Dat het snel over is als je uit beeld bent, wil niet zeggen dat je het moment van afscheid nemen niet serieus moet nemen inclusief haar reactie. Uit mogen huilen zou het beste zijn, eventueel bij de juf, bij je ouders. Dat die haar gevoelens bevestigen, dat ze het rot vindt dat je weggaat.
Als het kan en mag kun je het beste er zelf bij blijven totdat ze al haar gevoelens heeft geuit en jij ze hebt bevestigt en zij eraan toe is om afscheid te nemen en je uit te zwaaien. Dat kan best even duren, maar als je het zo aan zou kunnen pakken, weet ik zeker dat ze op een gegeven moment er minder moeite mee krijgt.
Het is toch allemaal zo logisch? Het is niet zo dat ze het niet leuk vindt op school of bij opa en oma, maar ze vindt het gewoon moeilijk dat jij weggaat.
Dat kan en mag je niet wegpraten. Door het te bevestigen wordt het heus niet erger, dat denken veel volwassenen altijd.
Dat je het als moeder erger maakt als je de gevoelens van je kind serieus neemt en bevestigt of nog een tijdje blijft of als het echt niet gaat, haar weer mee naar huis neemt.
Niet dus, je kunt het niet erger maken, je geeft gewoon je kind het gevoel dat ze er mag zijn en dat ze haar gevoelens mag voelen! Dat wil toch elk kind en elke volwassene?! Het is voor haar erg dat ze het voelt, en natuurlijk voel jij je er ook rot onder. Huil maar uit als je dan thuiskomt en je voelt je rot. Want uithuilen helpt echt.